Boosheid

In mijn praktijk en in mijn omgeving op school zie en hoor ik veel ouders worstelen met de boosheid van hun kind. Met de heftige reacties die er kunnen zijn. Ze willen eigenlijk niet dat hun kind zo boos is en zetten alles in om dit te voorkomen. Dit komt omdat er op boosheid een taboe bestaat. Wij hebben geleerd dat boos zijn er niet mag zijn, met alle gevolgen van dien. Wij kunnen onze kinderen helpen door hen de erkenning te geven op die boosheid die er is, daarna kunnen we vragen waarom de boosheid er was en daarna kunnen we hen tools geven hoe ze de volgende keer met hun boosheid om kunnen gaan. Oefenen, ervaren, vallen en weer opstaan. Om het goede voorbeeld te geven kunnen wij als volwassenen hetzelfde doen. Erken de boosheid van je partner, vriend(in), broer, zus, collega wie dan ook eens…vraag daarna naar de reden en in deze situatie hoef je geen tools te geven, maar vertel je wat die boosheid met jou heeft gedaan (kwetsbaar durven zijn). Let maar op 9 van de 10 keer werkt dit veel beter, dan negeren of er tegen in gaan op dezelfde manier.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.